வீடு விட்டு விடுதி வந்தேன் . . .

பலகை படுக்கைய்யோ பாடிக்கு மெத்தையானது

தாழ்ப்பாழ் இல்லாத கழிவறையே சொர்க்கமானது

தரை இருக்கைகளோ இன்ப இருக்கைகளானது

குளிப்பறைகளோ பிறந்த மேனியை பப்பிளிக்காக்கியது

வாங்கி வைத்த நொருக்கு தினியோ மாயமாய் மறைந்தது

அடுத்தவன் பொருள் எல்லாம் என் பொருளாகியது

ஒரு துளி பேஸ்டும் ஒஇலும் தினசரி கடனானது

இல்லை எனற சொல்லோ காற்றோடு கலைந்து போனது 

நெஸ்ரமோல்டோ நெசசரி பானமானது

பராட்டாவும் பருப்பும் பகல் உணவானது

பஞ்சாமிர்தமோ டெயிலி டெசேட் ஆனது

உழுந்து வடையோ ஆட்டம்மா வடையானது

சிற்றுண்டிச்சாலை கொம்மியூனிட்டி சாலையானது

நண்பர்க்ளுடனான அரட்டை இன்பமானது

அதில் சிலரின் வதையோ  துன்பமானது

நட்புடை சூழ உண்ணும் உணவு அமிர்தமானது

விடுதி வாழ்க்கை இன்பமானது மட்டுமல்ல‌

அது ஒரு வாழ்க்கையையின் படிப்பிடமும் கூட‌ . . .

அஜித் 

பெண் கைதி . . .

ஒரு பெண்ணின் உளம் பேசுகிறது அவள‌து இதயத்திற்காக‌ . . .

பேருந்தில் என் அருகில் அமர்ந்துகொள் ஆனால்
என்னை ஓரதில் வைத்து பூட்டும் பூட்டாகிவிடாதே

என் கரங்ளை இறுகப் பறறிக்கொள் அதற்காய்
என் கைகளிற்கு விலங்கிட்டு என்னை நடைபிணமாக்காதே

தினமும் ஆயிரம் ஆயிரம் அன்பு வார்தைகள் கூறு அனால்
இலவச அழைப்பு என்று இருழும்வரை இம்சை செய்யாதே


இறுதியாக ஒன்று கேட்கிறேன் . .
நீ எனை காத்துக்கொள்வாய‌ ஒரு ________ , ஒரு கைதியாக அல்லாமல் . . .


பொதுஇடத்தில் இருந்து,
மதுமகன்.

எமனின் மகள்

உன் அழகு கண்டு என் இதயம் அலையுதடி அனால்
உன் உள் அழகு கண்டு இதயம் அழுகுதடி

உன் புன்னகை கண்டு உள்ளம் பூரிக்குதடி ஆனால்
புன்னகையின் பொருள் கண்டு உள்ளம் புண்ணாய் போகுதடி

உன் குரல் கேட்டு என் செவிகள் இசை பாடுதடி அனால்
மெய்யற்ற சொல் கேட்டு செவிகள் செவிடாகுதடி

உன் இதள் காண்டு என் இதள்கள் சினுங்குதடி அனால்
துளி சிந்தும் இரை கண்டு என் இதள்கள் அழுகுதடி

உன் நிழலில் என் உருவம் நிழல் ஆறுமடி அனால்
உரு மாறிப்போகும் என் உரு காண‌ உளம் மறுக்குதடி

இறுதியாய் உனை ஒன்று கேட்கிறேன் பெண்ணே
நீ பிரமனின் வீட்டில் பிறந்த எமனின் மகளா !!


கனவிலிருந்து,
அஜித்

மூடிய அறையில் மூடாத கண்கள்

பகிடிக் கவிதை


பகலை அறியாத மூடிய அறை
சூரியனை உறையவைக்கும் வளிப் பதனம்
இருக்கையை இதமாக்கும் இலேசான‌ இருக்கைகள்
படத்தை பதிக்கும் பளபளக்கும் வெள்ளைத்திரை
முப்பரிமான ஒலியுடன் மூணுமுணுக்கும் முதுநிலை


பிற் பாட்டுப் பாடும் முன் வரிசை உறுப்பினர்கள்
பிறர் பாட்டுப் பாடும் பின் வரிசை உறுப்பினர்கள்
கண்ணை கள‌வாடும் கன்னிப்பெண்கள் கரையினிலே
நம்பி போல் நடுவரிசையில் நாற்காலிகளய் நாங்கள்


முனனால் இருப்பவரோ முற்றும் துறந்தநிலை
பின்னால் இருப்பவரோ பிரம்மையின் உச்சம்
சைட்டில் இருக்கும் சகாக்கள் சரவெடியின் உச்சம்
இவர்கள் நடுவில் கணினி கனவுடன் ஒரு அப்பாவி . . . 



நக்கலுடன் திரை அரங்கின் நடுவே,
அஜித்

உன் முகவரி தேடி . . .

உன் முகவரி தேடி தேடி என் முகவரி மறந்தேன்

உன் முகவரி எழுதி எழுதி பலகையில் சொற்கள் இழந்தேன்

நீ பல மைல் தூரம் இருந்தும் உன் வருகைக்காய்

விண்ணப்பம் வைத்து உனக்கய் காத்திருக்கும்

இவ் வாசகனுக்காய் உன் இன்முகத்தை என் திரையில் பதிபாயா ??

இப்படிக்கு இனைய பாவனையாளன்

அஜித்

நேற்று-இன்று-நாளை

நேற்று சொன்னது நடந்ததை மற

இன்று சொல்கிறது நடப்பதை கவனி

நாளை சொல்லும் நடக்கப்போவதை யோசி

 

மனம் சொல்கிறது இன்றை நம்பு . . .