நேற்று-இன்று-நாளை

நேற்று சொன்னது நடந்ததை மற

இன்று சொல்கிறது நடப்பதை கவனி

நாளை சொல்லும் நடக்கப்போவதை யோசி

 

மனம் சொல்கிறது இன்றை நம்பு . . .

தொடங்கினேன் பதிவை .. நடந்தது என்ன . . .

ஒரு மாதரியாக அடித்து பிடித்து blogஐ தொடங்கி சில பதிவுகளையும் இட்டு விட்டேன். அதை தொடங்கி ஆறு மாதம் ஆகி விட்டத்தி அனால் அடுத்த பதிவை இடத்தான் idea கிடைக்கவில்லை அனால் நேரம் தான் கொட்டி கிடக்கு. முதல் பதிவில் கிடைத்த கமெண்ட்ஸ் எல்லாம் நல்ல தான் இருக்கு ஆனாலும் தமிழ் தான் சரியா வரமாட்டேங்குது அதுவும் விசை பலகைஜை பாவித்து அடிப்பது என்றால் ரொம்ப கஜிடமாஜிருக்குது, அதிலும் ஒரு நண்பர் விடுவதாக இல்லை தமிழ் பிழைகளை பூதகண்ணாடி பூட்டு கண்டு பிடித்துவிடுகிறார்.

ஆனாலும் நான் விடுவதாக இல்லை, குறைந்தது ஒரு மாதத்ர்கு ஒரு பதிவாவது இட வேண்டும் என்று முடிவு பண்ணை இதை இடுகிரீன். என்னதான் தமிழை பிழை பிழையாக எழுதினாலும் வசிக்கும் பொது எல்லாம் சரியாக விளங்கும். (திருமளைசில் விஜயன் கடிதம் ஜோதிக படித்து போல )

நான் ஒருதடவை சொன்ன நுறு தடவை சொன்னன மாதுரி , நான் ஒரு தடவை எழுதினா மறு தடவை வாசிச்சு பாகக் மாட்டன். 

கன்னிக் கவிதையாம் ..

தமிழாம் வெட்கமாம் பற்றாம் 
ஒருவர் தொடகிவிட்டார் பதிவு எழுத‌ 
அது யாருமல்ல தனது கன்னி கவிதையாம் என 
பெருமையடித்து வெட்டிவீழ்த்தும் இம்மானிதர்தான்.  

பதிவெழுதலின் தகமை வெட்டியாம்மென கேட்டாராம் 
உடனே தொடங்கிவிட்டார் தனது தமிழ் பதிவை 
ஆனால் இம் மனிதருக்கு தெரியவில்லை வெட்டியுடன் 
கொஞ்சம் மசாலாவும் மன்டையில் இருக்க வேண்டுமென்று.

எடுத்தாராம் பேனையை தொடுத்தாராம் வார்த்தையை 
பிறந்ததாம் தனது கன்னி கவிதையென புலம்பினார் 
ஆடிய காலும் பாடிய வாயும் சும்ம இறுக்காதது போல 
இவரும் சும்மாயிருக்காமல் போட்டாராம் பதிவை இணையத்தில்.

பதிவை இட்டதும் பார்கணுமே எவரது கூத்தாட்டதை 
மனதில் பூரிப்பு வாயில் சிரிப்பு .. ஐய்யோ ஐய்யோ  

பின்ணூடல்களின் விளைவை அறியாத இம் மனிதனின் கதி ... 
 கோவிந்தாவோ கோவிந்ததான் ..  

அஜித்

குறளுடன் எனது பதிவை ஆரம்பிக்கின்றேன் ...

அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு.

எழுத்துக்கள் எல்லாம் அகரத்தை அடிப்படையாக கொண்டிருக்கின்றன. அதுபோல உலகம் கடவுளை அடிப்படையாக கொண்டிருக்கிறது'

எனது வெட்கம் இப்பதிவின் உருவம் ....

எனது தாய்மொழி தமிழாக இருந்தும் எனது தமிழில் துய்மை இல்லை எனது மொழி நடையில் ஒழுக்கம் இல்லை. இது தொடங்கியது என்று நான் எனது கால் தடம் பல்கலைக்கழகம் பாதித்ததோ அன்று இழந்தேன் எனது தமிழின் துய்மையை. 

இன்று முதல் ஆரம்பமான இப் பதிவு எனது மனதில் தோன்றும் கற்பனைகளையும் எண்ணங்களையும் வெளிக்கொணரும் முகமாக அமையும்.